Wczorajszy dzień, a raczej popołudnie też się tak zapowiadało. Mąż obiecał pozmywać po obiadku, na desce do prasowania zobaczył małą stertkę, powiedział że poprasuje. Ja byłam zmęczona bardzo, to nawet przy obiadku pomógł coś w garnkach pomieszać i nie musiałam go nawet o to prosić.
Popołudnie upływało w super miłej atmosferze, po obiadku wspólny odpoczynek na kanapie w poszukiwaniu czegoś w tv, ale jak zwykle nic nie było
![Puszcza oko ;)](./../../images/smilies/icon_e_wink.gif)
Po 30 min budzę męża, wstał prawie po godzinie. Kawka i od razu do komputera. Ja przypominam, że miał coś zrobić, on wie, jeszcze zdąży. Pół godz do umówionego wirtualnego spotkania z kolegami-on już gra i gada z chłopakami.Ja znowu przypominam, że miał coś zrobić. On odpowiada, że wie, że zrobi.
Efekt?Z kolegami zaczął grać prawie godzinie wcześniej niż się umówili, prasowanie nadal leży, o dziwo jest pozmywane. Mąż pozmywał dziś przed pracą, bo jak wstałam jeszcze wszystkie rzeczy na suszarce były mokre...
I szlak mnie trafił!Jeszcze wczoraj rozmawialiśmy i mąż się martwił, że jestem zmęczona, pytał czy już więcej pomaga, bo się stara czy jestem zadowolona itp.Ja go pochwaliłam. A tu znowu krok do tyłu
![Smutny :(](./../../images/smilies/icon_e_sad.gif)
![Smutny :(](./../../images/smilies/icon_e_sad.gif)
Miałam już pomysł, żeby pochować rutery,kable do netu, mikrofon itp, żeby nie mógł grać, za karę, ale dlaczego, mam też karać siebie brakiem dostępu do sieci?Ręce opadają i brak mi już pomysłów
![Smutny :(](./../../images/smilies/icon_e_sad.gif)
![Smutny :(](./../../images/smilies/icon_e_sad.gif)